Gina Vodegel / Maastrichtse gastvrijheid, "Kernzaken" Centrum Management Maastricht

BACK to Writing Affairs




Maastrichtse gastvrijheid staat in de sterren beschreven

Het aantal hotelbedden is de afgelopen vijf jaar in Maastricht gegroeid naar vierduizend. Toch kleeft er aan het gemeentelijk hotelbeleid nog de sfeer dat men expansie aan banden zou willen leggen. Wethouder Theo Bovens ontkent met klem. En Paul Rinkens van 'La Bergère' legt de filosofie van zijn hotel uit.

De stad Maastricht ontwikkelde zich in de afgelopen twee decennia van een betrekkelijk rustige provincie hoofdstad tot een internationaal centrum voor studie, werk en leven. Is er enerzijds het Bourgondisch karakter dat menig (dagjes)toerist uitnodigt tot ontspannen verpozen, anderzijds werpt Maastricht zich graag op als tableau vivant voor aangelegenheden van zakelijke, politieke en economische aard. De commerciële waarden laten zich uiteraard niet onbetuigd. Een belangrijke schakel in dit spel op de markt van vraag en aanbod is de mate waarin Maastricht bij machte is haar vele gasten te herbergen. Of niet. De gemeente zou hierin namelijk beperkende maatregelen treffen ten aanzien van de vestiging van hotels, alhoewel een dergelijk beleid in tegenspraak is met de uitbreiding en vestiging van enkele meersterren hotels gedurende de afgelopen vier jaar. Theo Bovens, wethouder Sociaal-economische zaken en belast met het hotelbeleid van de stad, licht één en ander graag toe: "Een paar jaar geleden heb ik als vertegenwoordiger van de gemeente al een openbare verklaring gedaan over de misvatting dat wij als gemeente de intentie hebben de groei van hotels te beheersen of zelfs te stoppen. Elk hotel kan zich in onze stad vestigen, mits een bestemmingsplan daar ruimte voor biedt en mits een bestemmingsplan gevoelig is voor eventuele aanpassingen. Vanuit de politiek bemoeien wij ons dus niet actief met de vestiging van hotels in Maastricht."

Werkgroep hotelbeleid

Ook Bovens heeft last van het beeld dat de gemeente een actief sturend beleid voert op dit punt. Volgens hem ligt de oorzaak onder meer in de werkgroep hotelbeleid, waarin naast de gemeente, kleine en grote hoteliers, VVV, Kamer van Koophandel en het MECC zijn vertegenwoordigd. Bovens: "De werkgroep ging in 1991 van start om te voorkomen dat er een wildgroei van hotelvestigingen zou ontstaan, nadat bij de komst van het MECC juist een tekort van hotelbedden was geconstateerd. Enig overleg kon een nuchtere kijk op situaties en knelpunten bieden. Het vraagt namelijk voldoende belangstelling uit de beleggerwereld willen dergelijke projecten slagen en rond die tijd, begin jaren negentig was er stabilisatie op die markt merkbaar." De werkgroep ging prudent te werk. "Rond 1995 kwam daar verandering in wat sindsdien resulteerde in een verdubbeling van het aantal beschikbare bedden. Vorig jaar beschikte de stad over vierduizend bedden. Simpelweg vanwege het marktprincipe vraag en aanbod. Dat Maastricht slechts één vijfsterrenhotel en geen enkel echt low budget (vijftig gulden per persoon per nacht) en één of tweesterren hotels heeft, is het gevolg van gebrek aan belangstelling van investeerders en ondernemers. We wachten bovendien nog steeds op de gouden tip voor een eventuele nieuwe locatie van de 'jeugdherberg', het budgethotel dat nu bij de Dousberg gevestigd is!" Theo Bovens is tevens voorzitter van een commissie die aandacht wil voor de mensen 'in de coulissen van het hotelwezen. Dit jaar werd voor het eerst de Hospitality Award 'Ster van Maastricht' uitgereikt aan een medewerkster van Hotel La Bergère. Deze prijs zal tien keer per jaar uitgereikt worden aan personen die op bijzondere en voor het publiek vaak onbekende wijze gestalte geven aan de gastvrijheid van Maastricht. Bovens: "Maastricht vaart zeer wel bij de opmars van speciale formule hotels die karakteristiek zijn in uitstraling en opvallen door bijvoorbeeld hun architectonische vormgeving. Of opgezet zijn vanuit een bepaalde filosofie, zoals Hotel La Bèrgere."

Persoonlijke aandacht

Directeur van La Bergère, Paul Rinkens legt uit wat de filosofie achter zijn hotel is: "Vanuit de optiek dat de hedendaagse mens zich in een belevingseconomie begeeft, speelt persoonlijke aandacht een prominente rol. De gast kiest voor een optimaal verblijf en er zijn een aantal factoren die daarbij van belang zijn. Ik heb ruim de tijd gehad me in de wensen van de hotelgast te verdiepen. Vanaf 1990 is hotel La Bèrgere iedere twee jaar uitgebreid, ik ben met dertien kamers begonnen en het hotel telt nu zesenzeventig kamers. Als enig Nederlandse en eerste Benelux hotel is La Bèrgere aangesloten bij Design Hotels uit Frankfurt, een beursgenoteerd marketing bedrijf dat een internationale schakel vormt op wereldniveau. Rinkens: "La Bèrgere bevindt zich in gezelschap van andere schitterende design hotels in onder andere de Verenigde Staten, Australië, Spanje, Italië, Frankrijk, Duitsland, Zuid Afrika en Thailand. Daar ben ik zeker trots op." Het concept van de belevingsfilosofie wordt mede vertaald naar het interieur en een vrijwel onbegrensde invulling van het begrip service. Een huisbibliotheek voor de hotelgasten, een fitnessruimte op de vierde etage. Zelfs voor gasten die meermaals per jaar komen kan het een nieuwe ervaring betekenen, want met elk seizoen veranderen ook de kleuren van de ontvangsthal. Is dit voor Maastrichtse begrippen niet aan de overdadige kant? Paul Rinkens: "Je bent geneigd te denken dat een hotel in de vorm zoals wij het presenteren wellicht eerder in een stad als New York op zijn plaats is. Los van de traditionele Bourgondische vorm, is La Bèrgere tóch typerend voor Maastricht. De gast geniet hier gastvrijheid in de volledige betekenis van het woord. De gast heeft de vrijheid de kamer in te richten naar wens, al dan niet met een bureau om aan te werken of een comfortabele fauteuil voor het lezen van een goed boek. Mobiliteit is een sleutelwoord in de hedendaagse maatschappij en wij spelen daar op in. Onze zakelijke gasten zien vanwege hun werk vaak meer hotels en saaie hotelkamers dan hun lief is, wij bieden iets aanvullends waardoor men zich niet hoeft te vervelen en de tijd die men hier doorbrengt kan benutten om te genieten. Echt Bourgondisch en écht Maastrichts dus."