|
Al dagen gieren er zenuwen door mijn lijf. Flarden van heden en verleden wisselen elkaar af, alsof er geen tijd aan te pas is gekomen.
Glashelder. Niet de beelden, maar wat ik voel. Als ik me probeer te concentreren, ontsnapt wat ik vast wil houden. Er is geen begin, er is geen eind.
Dus val ik maar gewoon met de deur in huis.
|